Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl
Jerzy Granowski
06.08.2009r.

IZBA PAMIĘCI EMILA VON BEHRINGA W ŁAWICACH


       W gminie Iława położona jest wieś Ławice, która założona została w 1325 roku przez Andreasa von Summerow (z Ząbrowa) pod nazwą Hansdorf. W latach 1975 - 1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego a dziś warmińsko-mazusrkiego. W połowie XVIII wieku w Ławicach osiedlona została przez króla Fryderyka I - rodzina Behringów. Ich potomek August Behring żonaty z Bertą Zech córką nauczyciela z sąsiedniego Dołu, 31 października 1848 podjął w Ławicach pracę na stanowisku nauczyciela.
W Ławicach jako piąte dziecko w rodzinie urodził się 15 marca 1854 roku Emil Adolf von Behring - bakteriolog niemiecki, uważany za twórcę immunologii, laureat pierwszej Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny, przyznanej w 1901 roku. Behring zasłynął jako wynalazca szczepionek przeciwko błonicy i tężcowi. W Szkole Podstawowej zwiedzać można Izbę Pamięci Emila von Behringa. Budynek szkoły, pochodzący z XIX w spalony został pod koniec II wojny światowej a odbudowany w latach 60. XX w. Obecnie szkoła liczy trzy klasy a każdy uczeń ma do dyspozycji stanowisko komputerowe.

      W Encyklopedii Powiatu Iławskiego Wiesław Niesiobędzki pisze, m. in.:
"Po ukończeniu szkoły powszechnej, dzięki pomocy pastora Leipholza z Rudzienic, który już wtedy rozpoznał w synu nauczyciela z Ławic przebłyski geniuszu, Emil uzyskał stypendium. To pozwoliło przyszłemu Nobliście rozpoczęcie nauki w gimnazjum w Olsztynku, tam też 31 lipca 1874 roku uczeń Emil Behring zdał maturę. Tablica pamiątowa  na zamku w Olsztynku Wtedy doszło do zatargu Emila z ojcem, gdyż August Georg Behri, na którym spoczywał niełatwy obowiązek troszczenia się o los trzynaściorga dzieci, przyszłości swego syna upatrywał w wyborze kariery duchownego i chciał go wysłać na najmniej kosztowne studia teologiczne do Królewca. Emil natomiast upierał się przy studiach medycznych i karierze lekarza.
      Młodemu Emilowi, który w końcu musiałby się zgodzić z rzeczową argumentacją ojca, z pomocą przyszedł krewniak pastora Leipholza - lekarz wojskowy Blumenrath, doradzając mu, by wystarał się o stypendium wojskowe na studia medyczne w Berlinie. Po otrzymaniu stypendium wojskowego, po czterech latach studiów na wydziale chirurgii w Królewskim Instytucie im. Fryderyka Wilhelma, Emil Behring dnia 15 sierpnia 1878 roku obronił pracę dyplomową na temat nowszych obserwacji neurotomii oka.
      Po otrzymaniu dyplomu lekarza, Emil odbywał praktykę lekarza wojskowego w Oławie a następnie w Poznaniu i tam opublikował swoją pierwszą pracę naukową na temat jodoformu. Wkrótce został też oddelegowany jako lekarz sztabowy do pracy w Instytucie Farmakologii w Bonn. Pracując w bońskim instytucie Emil Behring prowadził badania nad odpornością na zarazę wąglikową. Po dwóch latach pracy w Bonn, podjął pracę na stanowisku asystenta Roberta Kocha w Instytucie Higieny Uniwersytetu berlińskiego. W Berlinie nasz uczony zajmował się także bakteriologią, prowadząc badania nad poszukiwaniem substancji zabijających bakterie w organizmie człowieka, co zaowocowało wynalezieniem przez niego w roku 1890 surowicy przeciw dyfterytowi. Wykonany przez Emila Behringa 20 grudnia 1891 roku pierwszy zastrzyk tej surowicy, ratujący przed śmiercią młodziutką pacjentkę, stał się początkiem nowej epoki w lecznictwie i profilaktyce przeciwdyfterytowej. Kolejnym dużym osiągnięciem naukowca z Ławic pracującego z profesorem Robertem Kochem, było wynalezienie wspólnie z Japończykiem S. Kitasako szczepionki przeciwtężcowej. Po tym odkryciu Emil Behring zajął się badaniami zmierzającymi do wynalezienia szczepionki przeciwgruźliczej, to jednak poróżniło go z jego preceptorem Robertem Kochem i w rezultacie w roku 1894 Emil Behring już jako profesor odszedł z Instytutu w Berlinie do pracy na Uniwersytecie w Halle, by potem w 1895 roku objąć stanowisko dyrektora Instytutu Higieny przy Uniwersytecie w Marburgu. W tym samym roku na odbywającym się w Budapeszcie Kongresie Higieny i Demografii, Emil Behring razem z Pierrem Paulem Emilem Roux mikrobiologiem z Instytutu Ludwika Pasteuera w Paryżu, otrzymał finansową nagrodę Fundacji Alberto Levi w wysokości 25.000 złotych franków.
      Na początku roku 1901 cesarz Wilhelm II jakby przeczuwając, że już wkrótce Szwedzka Akademia nagrodzi jego poddanego, swoją sławną nagrodą, nadał Emilowi Behringowi szlachectwo. W tym samym 1901 roku zasłużony dla ludzkości syn prostego nauczyciela z wiejskiej szkoły w Ławicach Emil von Behring. Został pierwszym w historii medycyny lekarzem nagrodzonym Nagrodą Nobla. Po otrzymaniu tak wielkich nagród i dowodów uznania, sławny i bogaty Emil von Behring założył 1 listopada 1904 roku jedną z większych w Europie wytwórni surowic i szczepionek - Behringwerke. W Marburgu Noblista z Ławic mieszkał wraz z żoną Elsą i sześcioma synami, aż do swej śmierci 31 marca 1917 roku."


       Na cmentarzu w Ławicach znajdują się groby rodziców Noblisty; Augustyny Behirng z domu Zech i jej męża Augusta Behringa. Przedwojenni mieszkańcy Ławic dumni ze swojego ziomka ufundowali płytę pamiątkową umieszczoną na ścianie domu, w którym urodził się Emil von Behring. Imię tego uczonego nadano też ławickiej szkole podstawowej.

Więcej informacji znajdziesz poniżej:

  • http://www.ick.ilawa.pl
  • http://www.gmina-ilawa.pl
  • http://www.youtube.com



  • Copyright 2009   SMFG
    e-mail:   Jerzy Granowski